Artikel Aart Veldhuizen

Tot jezelf en tot God komen.

In de week na de herfstvakantie verbleef ik van maandag tot en met vrijdag in het Westerhûs bij Hillaart. Het Westerhûs is een tot klooster omgebouwde boerderij uit 1625 waar ooit ook al een religieuze plek was.

De herinrichting en hergebruik van deze historische plek leverde meerdere architectuurprijzen op.

Het Westerhûs is een initiatief van Nij Kleaster. Toen de Protestantse Gemeente Jorwerd en omgeving nog maar 40 leden in de kaartenbak had, besloot de kerkenraad om met steun van de PKN wat heel anders te gaan doen. Ze gingen op woensdagochtend ochtendgebeden organiseren, met ruimte voor stilte en bezinning, zonder preek. Met telkens aansluitend een wandeling met bijzondere gespreksvragen over het leven. De zondagse diensten worden tegenwoordig ook op die manier gehouden, maar dan zonder wandeling. De liederen zijn heel eenvoudig, geschreven door mensen rondom Nij Kleaster, of afkomstig uit Iona of Taizé. Gaandeweg ontstond het verlangen om een leefgemeenschap te gaan vormen en met elkaar een klooster te stichten. Het werd het eerste Protestantse Klooster in ons land.

Nadat ik bijna twee maanden weer voor de volle 70% in Langweer aan het werk was, wilde ik de tijd nemen om bij mezelf te komen. En als je bij jezelf komt, kom je ook bij God, zeker in het Westerhûs. Ik neem je graag mee in mijn ervaringen.

In de middag kom je aan. Je wordt warm ontvangen met koffie/thee. Alle aanwezigen in het Westerhûs komen erbij zitten en aan de hand van een getrokken kaartje stelt iedereen zich voor. Dan wordt je je kamer gewezen. De kamers zijn oases van rust, twee bedden, een eigen badkamer, bureau, zitstoel. Ik heb er voor gekozen om een kamer voor mij alleen te hebben. Om tien over vijf is het middaggebed in de kapel, die gevestigd is in de intieme kelder. Bij mooi weer kunnen de gebeden ook buiten plaatsvinden in de prachtige Kapel der Friezen. In het middaggebed wordt iedereen zingend begroet. Daarna is er een glas wijn, bier of fris en een gezellig moment met elkaar. Aansluitend is in de eetzaal het diner dat altijd geheel vegetarisch is en het liefst met ingrediënten uit de eigen tuin. In de avond zocht ik de rust en de stilte van mijn eigen kamer op waar ik zat te lezen of zat te schrijven. Wandelen kan hier ook prima, maar het spoelde zeker de eerste dagen van de regen. Het avondgebed is om kwart voor tien is voor mij te laat. Gezien de verminderde energievoorraad waarmee ik tegenwoordig leven moet, lig ik dan al op bed. Van ’s avonds 10 uur tot ’s ochtends 10 uur is er volstrekte stilte, hooguit onderbroken door het geluid van regen, wind en zingende vogels. Stilteweekends en stilteweken zijn er overigens ook, net als weekends en weken voor jongeren van 15 tot 30 jaar.

De ochtend wordt begonnen met lichamelijk ontwaken. Onder leiding van een van de kloosterlingen wordt buiten je lichaam wakker gemaakt. Daarna gaan we naar de meditatiezolder waar na een paar inleidende woorden je klaar gemaakt wordt om een half uur stil te zijn. Hoe vaker je die stilte meemaakt, hoe fijner het wordt. Aansluitend wordt in de eetzaal ontbeten, ook dan nog in volstrekte stilte. Die stilte is weldadig.

Om half tien is in de kapel het ochtendgebed. Daarna staat er koffie voor je klaar en vanaf dat moment mag er weer gepraat worden. Je kunt meedoen aan een activiteit, maar ook de rust zoeken op je kamer of een wandeling maken. Na de lunch kunnen er activiteiten zijn waaraan je mee kunt doen, maar niets is verplicht. Ik gebruikte de vrije tijd vooral om wat te slapen en te schrijven.

Tot zover mijn verslag. De week was weldadig voor me. Meestal zitten de weken vol. Er zijn negen gastenkamers, naast drie kleine woningen waar de drie kloosterlingenechtparen wonen. Verder zijn er dagelijks vrijwilligers (kloosterlingen buiten de poort genoemd) die telkens een dag komen helpen met allerlei dingen.
Op woensdag trokken we naar de kerk van Jorwert voor het ochtendgebed. Ik ging te voet dwars door de weilanden en liet me niet storen door de stromende regen. De kerk zat erg vol, want de ochtendgebeden van Nij Kleaster zijn een groot succes. Ooit nam ik mijn humanistische collega mee en zij vond het geweldig, net als mijn orthodox hervormdgereformeerde ouders, die het er ook erg fijn vonden. En dat is precies de kracht van Nij Kleaster: je mag er zijn wie je bent en iedereen wordt op allerlei manieren gevoed in de eigen spiritualiteit.

Woensdagavond 28 januari vertel ik van half 8 tot half 9 in de Hoekstien in Langweer wat meer over het Westerhûs en Nei Kleaster. Als er belangstelling voor is, gaan we met een groep een weekend naar het Westerhûs. Verder kon iedereen zich al opgeven om op woensdagmorgen 18 maart mee te gaan naar het ochtendgebed met de aansluitende Kleasterkuijer in Jorwert. Aanmelden daarvoor kan natuurlijk ook nog altijd, maar we moeten tevoren wel aangeven met hoeveel personen we komen!

Aart Veldhuizen