start.

geschiedenis.

organisatie.

agenda.

activiteiten.

jeugdwerk.

meditatie.

gebouwen.

gebruik.

fotoalbum.

restauratie.

contact.

links.

beleidsplan.

anbi kerk.

anbi diaconie.

KERK LANGWEER

Meditatie

 

Vrede

 

 

In kerkdiensten in het verpleeghuis spreek ik altijd de oude zegenbede uit:

“De HEER zegene u en Hij behoede u.

De HEER doe zijn aangezicht over u lichten en zij u genadig.

De HEER verheffe zijn aangezicht over u en geve u vrede.”

Bij het laatste zinnetje houd ik altijd even rust na ‘en geve u’. En het mooie gebeurt dan: de kwetsbare mensen in het verpleeghuis spreken zelf dat diepe woord uit dat ik hen zo toe wens, ‘vrede’. Het doet wat met me als zij dat zeggen. Juist zij, de mensen die tegen hun zin in een verpleeghuis zijn terechtgekomen, die zo ontzettend veel zorg nodig hebben en vaak ook zelf totaal de weg kwijt zijn, spreken zo zelf uit wat zij ten diepste willen: vrede.
 

Vrede is waar ieder mens naar verlangt. Ik ook. Vrede met het bestaande, met je leven, met de mensen om je heen en met wat er om je heen gebeurt. We wensen elkaar met de jaarwisseling ‘vrede en alle goeds’ toe en vieren met Kerst de geboorte van het Kindeke als de Vredevorst waarbij we zingen van ‘vrede op aarde’. Vrede is dan veel meer dan alleen dat er geen oorlog is. Het tegenovergestelde van vrede is niet zozeer oorlog, maar rampspoed, ongeluk, onvrede en ellende. Vrede komt in de buurt bij ons hedendaagse begrip ‘welzijn’, maar is nog dieper dan dat.

 

In een van de talen van de Bijbel wordt voor die vrede het woord ‘sjalom’ (uit te spreken als sjaloom) gebruikt. Sjalom is ‘er goed aan toe zijn’. En niet alleen jij als enkeling, maar ook als gemeenschap, als dorp, als land, als volk. In zo’n omstandigheid kan er gezaaid worden, geoogst, gevierd en geleefd. Als er in de Bijbel gezegd wordt dat God voor ‘sjalom’ zorgt, dat God vrede brengt, dan wordt daar mee bedoeld dat die vrede de diepste grond van God is. Het gaat allemaal om vrede, om welzijn, om een plek waar het leven goed is. Want er gaat net als bij ons ook in die Bijbelverhalen van alles mis. En zo wordt ons het verhaal verteld van Jezus die als Vredevorst geboren wordt. Die verhalen gaan over precies datzelfde wat wij bedoelen als we elkaar vrede toewensen. Vrede met jezelf, vrede met je leven en vrede met je medemensen. En vrede met God als je tekort geschoten bent.

 

Zo wens ik u vrede toe. Dat u kracht krijgt om op te staan uit alle onvrede. En dat u mensen om u heen hebt die u die vrede willen helpen vinden. Misschien is vrede met het bestaande een te grote opdracht als er nare dingen gebeurd zijn. Want er gebeuren akelige dingen in het leven van veel mensen. Er wordt te makkelijk gezegd dat je dat maar moet verwerken. Het overleven is al heel wat. Telkens weer ben ik onder de indruk van wat mensen allemaal overkomen kan.

Onlangs kwam ik bij het sterfbed van een oudere meneer die ontzettend veel had meegemaakt. Het leven was voor hem ontzettend zwaar geweest. Kommer en kwel, een opstapeling van ellende. Hij lag op sterven en haalde heel zwaar en gejaagd adem. Als het leven leek ook het sterven hem zwaar te vallen. Ik wist van zijn christelijke achtergrond en vroeg aan de omstanders of ik de zegen mocht uitspreken. Hijzelf was al vrijwel in coma. Ik ging dicht bij hem staan en legde mijn handen op zijn hoofd. En ik sprak die aloude woorden uit:

“De HEER zegene u en Hij behoede u.

De HEER doe zijn aangezicht over u lichten en zij u genadig.

De HEER verheffe zijn aangezicht over u en geve u    -   vrede.”

Vol verwondering zagen we dat zijn ademhaling rustig werd, dieper. De onrust leek weg te trekken van zijn gezicht. Een uur later sliep hij in. In vrede.

 

Dat de vrede u in deze kersttijd opnieuw overkomen mag!

 

Aart Veldhuizen.

 

meditatie
omhoog ^
volgende >